رسول خدا ( ص ) بين مردم ، برادرى برقرار كرد و مرا رها نمود . . . فرمود : من تو را براى خودم گذاشتم . تو برادر منى و من برادر تو . اگر كسى با تو محاجّه كرد بگو :
همانا كه من بنده خدا و برادر فرستادهء او هستم . بعد از تو احدى جز دروغگو ، چنين ادعّايى نمىكند . ( 1 )
همچنين در كنز العمال ( 2 ) مانند آن را از ابن عدى به سند خود از يعلى بن مره آورده است . همچنين در اين كتاب به نقل از طبرانى از ابن عباس روايت كرده كه گفت :
رسول خدا ( ص ) به على ( ع ) گفت : آيا آن گاه كه بين مهاجران و انصار برادرى برقرار كردم امّا بين تو و احدى برادرى برقرار نكردم ، خشمگين شدى ؟ آيا خشنود نمىشوى كه نسبت به من به منزلهء هارون نسبت به موسى باشى جز اينكه پس از من پيامبرى نيست ؟ همانا هر كس ترا دوست بدارد ، در امن و ايمان به سر برد و هر كس با تو كينه ورزد ، خداوند او را به مرگ جاهليت بميراند .
همچنين در اين كتاب ، حديث مؤاخات بين پيامبر ( ص ) و على ( ع ) را به نقل از ابن عساكر از ابو واضع از ابو امامه آورده است . ( 3 )
سبط ابن جوزى در تذكرة الخواص ، سه روايت دربارهء مؤاخات از احمد در الفضائل - چنان كه عادت وى است كه از اين كتاب نقل مىكنند - نقل و وثاقت آنها را اثبات كرده است . و روايتى را هم كه مصنّف ( ره ) از كتاب الجمع بين الصحاح السته آورده ، از احمد نقل كرده است .
در باب نهم ينابيع الموده از ابن مغازلى روايت كرده كه وى شش روايت دربارهء مؤاخات آورده است . از اخطب خوارزم دوازده حديث و از حموينى دو حديث به اسناد آنان از ابن عباس ، ابن عمر ، حذيفه ، انس ، زيد بن ارقم ، زيد بن ابى اوفى ، ابى امامه و ديگران روايت كرده است . در آيهء بيست و سوّم هم احاديثى دربارهء اين فرمودهء امير المؤمنين ( ع ) گذشت كه مىفرمايد : « من بندهء خدا و برادر فرستاده او هستم . »
هامش
( 1 ) . همان ، ص 399 .
( 2 ) . همان ، ص 54 .
( 3 ) . همان ، ص 400 .