شايد ، احمد احاديث ديگرى هم داشته باشد . بنابراين ملاحظه مىكنيد كه طرق حديث مستفيض يا متواتر است ، خصوصا اگر اخبار وارده از طريق شيعه هم بدان ضميمه شود . اينان گروهى از احاديث خود را چنان كه ديديد ، صحيح دانستهاند ، حتى حاكم در كتاب مستدرك دو طريق آن را صحيح شمرده است ؛ ذهبى هم با وجود اينكه وضع او را در مورد صحت حديث زيد بن ارقم كه آن را با حديث عمر در جلد سوّم ، صفحهء 125 ، آورده ، مىدانيد ، اين بيان حاكم را تقرير كرده است . با تمام اين مطالب ، چگونه ابن جوزى مىتواند به صرف روايت صحيح مسلم و بخارى در مورد استثناى در خانهء ابو بكر ، مدعى شود كه اين روايات ساختگى و جعلى است ؟ ! در حالى كه اين روايت به ساختگى بودن نزديكتر مىنمايد . زيرا از افراد متهم و ناصبى نقل شده و گذشته از آن همانطور كه ديديد ، رجال سند آن ضعيف بوده طرق آن متعدد نمىباشد ، اما چه كنيم كه تعصب و بىانصافى را چاره اى نيست .
13 - حديث مؤاخات
مصنّف - طاب ثراه - مىگويد :
در مسند احمد بن حنبل از چند طريق روايت شده كه پيامبر ( ص ) بين مردم برادرى برقرار كرد و على را نگه داشت تا اينكه ديگر كسى نماند تا با وى پيمان برادرى بندد .
على ( ع ) گفت : اى رسول خدا ! بين اصحابت برادرى برقرار كردى و مرا ترك گفتى . حضرت فرمود : تو را براى خودم گذاشتهام . تو برادر منى و من برادر تو . اگر كسى تو را نام برد ، بگو : من بنده خدا و برادر رسول خدايم . احدى بعد از تو چنين ادعايى نمىكند مگر اينكه دروغگو باشد . سوگند به خدايى كه مرا به حق مبعوث كرده ترا عقب نينداختم مگر براى خودم . تو نسبت به من ، مانند هارون نسبت به موسى هستى جز اينكه پس از من پيامبرى نيست . تو برادر و وارث منى .
در كتاب الجمع بين الصحاح السته به نقل از پيامبر ( ص ) آمده كه آن حضرت ( ص ) فرمود :