خواهان سلامتى روح و داشتن عذر و محبّت در روز قيامت مىباشد بايد در اين مطالب تدبّر كند .
5 - حديث : لكل نبى وصى و وارث
مصنّف - طاب مرقده - مىگويد :
در كتاب ابن مغازلى شافعى با اسناد از رسول خدا ( ص ) نقل مىكند كه فرمود : « هر پيامبرى ، وصى و وارثى دارد و وصى و وارث من على بن ابى طالب است . »
فضل مىگويد :
معناى وصايت را ذكر كرديم و گفتيم كه وصايت غير از خلافت است . گاه گفته مىشود اين شخص وصى فلان فرد در مورد كودكانش مىباشد و مراد از اين گفته آن است كه پس از وى ، آن شخص به امور كودكان او رسيدگى مىنمايد ، كه اين معنى به مفهوم كلمهء وارث نزديك است و به همين خاطر در حديث فوق ، همراه با كلمهء وارث به كار رفته است . لذا بر فرض صحّت روايت نمىتوان آن را نصى برخلافت دانست .
من مىگويم :
اين حديث را ذهبى در ميزان الاعتدال در شرح حال شريك بن عبد اللاه زّ يك طريق از بريده روايت كرده است . و سيوطى در اللئالى المصنوعه از عقيلى و حاكم ، هر يك با طريق مستقل از بريده نقل كرده است . و همه در مورد اسانيد آن طعن زدهاند كه قبلا سبب آن كرارا بيان شد . در ينابيع الموده باب پانزدهم از اخطب خوارزمى از بريده و مانند آن را از ام سلمه نقل كرده است . همچنين ديلمى نيز اين حديث را در باب پنجاه و ششم كنوز الدقائق نقل مىكند . از اين رو ، با توجّه به كثرت طرق حديث و تأييد آن به وسيله ديگر اخبار مستفيض در زمينهء وصيّت ترديدى در معتبر بودن آن وجود ندارد كما اينكه با توجّه به آنچه در حديث سوّم آمد ، شكى در دلالت آن بر امامت امير المؤمنين نمىباشد .
بعلاوه ، واضح است كه وقتى گفته مىشود هر پيامبرى وصىاى دارد ، مراد همان خليفه است ؛ زيرا مردم ناگزير از داشتن امام هستند .
اينكه فضل مىگويد : « گاه گفته مىشود اين شخص وصى فلان فرد در مورد كودكان است و مراد پرداختن آن شخص به امور كودكان پس از آن فرد است . » مؤيد خواست