و مشركان از آن سال به بعد حق ندارند حج بجاى آورند . پس از آنكه ابو بكر از مدينه خارج شد پيامبر ( ص ) نسبت به اعلام سورهء برائت تغيير نظر داد ، زيرا در آن سوره تمام پيمانها پس از چهار ماه لغو مىشد و عربها ، انعقاد يا لغو پيمان را تنها از سوى صاحب پيمان يا فردى از قبيلهء او معتبر مىشمردند و چون ابو بكر از بنى تيم بود و رسول خدا ( ص ) خوف آن داشت كه عربها لغو پيمان دائم و انعقاد پيمان چهار ماهه را از سوى ابو بكر نپذيرند ، چرا كه او از بنى هاشم نبود لهذا على را گسيل داشت تا سورهء برائت را برايشان قرائت كند و پيمانهاى مشركين را لغو نمايد و ابو بكر نيز همچنان مأمور بود تا ساير مواردى را كه رسول خدا ( ص ) به او محول كرده بود انجام دهد . هنگامى كه على به ابو بكر رسيد ، ابو بكر پرسيد : آيا امير هستى ؟ على پاسخ داد : خير فقط براى لغو پيمانها آمدهام . با همديگر براى انجام مأموريتهاى خويش رهسپار شدند . زمانى كه حج به جاى آوردند و به مدينه بازگشتند ابو بكر به رسول خدا ( ص ) گفت : پدر و مادرم فدايت باد آيا دربارهء من چيزى نازل شد ؟ فرمود : خير اما پيام من را كسى جز من يا فردى از اهل بيتم نمىتواند ابلاغ نمايد .
اين بود حقيقت مسئله كه در آن دلالتى بر وجود نص يا عيبى بر ابو بكر نمىتوان يافت و اما اينكه مىگويد : پيامبر ( ص ) فرمود : جبرئيل آمد ، از چيزهايى است كه او به حديث افزوده است و در اصل آن به چنين مطلبى برنمىخوريم .
من مىگويم :
آثار و علائم جعلى بودن آنچه كه به گمان وى ، حقيقت خير است بوضوح مشاهده مىشود و دلايل جعلى بودن آن بسيار است از جمله :
اوّلا : اگر عربها انعقاد پيمان يا لغو آن را مستقيما از سوى طرف پيمان يا يكى از نزديكان آن ، معتبر مىشمردند در اين صورت ، مخالفت پيامبر با اين قاعده از دو حال خارج نيست . يا آنكه عملا بر خلاف اين قاعده رفتار كرده است كه در اين صورت ، نسبت به اجراى امر الهى سهل انگارى نموده است و يا آنكه از آنچه مردم با خبر بودهاند او اطلاع نداشته است و هيچ يك از فرضها درست نيست .
ثانيا : همانطور كه [ از زبان فضل ] شنيديد ، ابو بكر از عزل خويش بيمناك شد به حدى كه گمان كرد آيه اى دربارهء او نازل شده است . در صورتى كه اگر آمدن على به جاى او به موجب آن قاعده بود نبايد مىترسيد ، خصوصا با توجّه به اينكه به گمان ايشان وى همچنان به عنوان امير الحاج ، مأمور بود تا در موسم حج اعلام كند كه از آن زمان ،
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 328
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص٣٢٨