افراد است .
فضل مىگويد :
اين موضوع ، مسلَّم است و اختلافى در آن وجود ندارد ولى بر مدّعا دلالت ندارد .
من مىگويم :
اين آيه كاملا بر مدّعاى ما دلالت دارد ، زيرا مژدهء كرامت آخرت دادن به كسى تنها در صورتى صحيح است كه آن شخص داراى عصمت يا ملكه اى شبيه به آن باشد ، و سه خليفهء ديگر چنين نيستند ، و همانطور كه در آيهء سى و دوّم بيان نموديم در ميان تمام مسلمانان اعم از خلفاء و ديگران ، تنها امامت على ، مسلَّم است ؛ زيرا او افضل المخبتين به شمار مىآيد .
آيهء * ( « إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى »
مصنّف ( طاب ثراه ) مىگويد :
پنجاه و هفتم : آيهء شريفهء * ( « إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى » ) * ( 1 ) است و على يكى از مصاديق آن محسوب مىشود .
فضل مىگويد :
اين مسئله ، مسلَّم است و هيچ نزاعى در مورد آن وجود ندارد امّا بر مدّعى دلالت ندارد .
من مىگويم :
* ( « إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ » ) * ( 2 ) .
دلالت آيات فوق بر امامت على ( ع ) روشن است . زيرا همانطور كه در آيهء قبل اشاره كرديم و در آيهء سى و دوّم توضيح داديم ، مژده دادن بهشت و در امان بودن از تهديدهاى خدا به شخص معينى با توجّه به آگاه بودن خود شخص از اين مژده مقتضى آن است كه
هامش
( 1 ) انبياء / 101 .
( 2 ) . انبياء / 101 - 103 .