لحظه باشد بلكه از قبل ايمان داشته و در آن برخورد پيامبر را شناخته است . لذا او از كسانى است كه پيش از ديگران به اسلام گرويده است ( سابقين ) . البته امير المؤمنين پيش از او اسلام آورده و يقينش از وى كاملتر بود و همانطور كه روشن است قبل از او نماز خواند . با توجّه به آنچه گذشت وقتى معلوم شد كه على ، سابق و صدّيق اين امت است ، پس افضل و سزاوارترين آنها براى امامت نيز مىباشد .
و امّا انتخاب معناى دوّم كلمهء سابقين هم بلامانع است . زيرا سلمان ، مطابق آيهء 53 و روايتى كه قوم از پيامبر نقل كردهاند از افراد معصوم و پيشتازان ( سابقين ) در اعمال صالح است . آن روايت چنين است : « بهشت ، مشتاق سه تن مىباشد : على ، عمار ، سلمان » . اين روايت را ترمذى نقل نموده و حسن شمرده است . حاكم نقل نموده و صحيح دانسته است . ترمذى روايت ديگرى را نقل نموده و حسن شمرده كه ابن عبد البر در الاستيعاب و افراد ديگرى نيز آن را نقل نمودهاند . اين روايت نيز مؤيد روايت فوق مىباشد . متن روايت بنابر نقل ترمذى چنين است : رسول خدا ( ص ) فرمود :
خدا به من امر فرمود تا چهار تن را دوست بدارم و به من خبر داد كه خود ، آنها را دوست مىدارد . پرسيدند : اى رسول خدا ( ص ) ! آنان را نام ببر . فرمود : على از آنهاست - اين جمله را سه بار تكرار فرمود - و ابوذر و مقداد و سلمان .
حال كه روشن شد على و سلمان سابقان ( پيشگامان ) اين امت در اعمال صالح بوده و هر دو معصوم هستند و بدون شك مقام على در عصمت و سبقت در كارهاى نيك بالاتر از سلمان است ، مشخص مىگردد كه امامت براى على و على براى امامت است .
آيهء * ( « وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ »
مصنّف - اعلى اللَّه مقامه - مىگويد :
پنجاه و ششم : آيهء شريفهء * ( « وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ . . . ) * * ( وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ » ) * ( 1 ) است و على از زمرهء آن
هامش
( 1 ) . حج / 34 - 35 .