فضل مىگويد :
علائم ساختگى و دروغ بودن اين روايت آشكار است و هيچ ابهامى ندارد . چرا كه اين سوره در اوايل بعثت پيامبر اكرم ( ص ) نازل شده است و در آن هنگام ابن عباس هنوز به دنيا نيامده بود . لذا چگونه مىتواند راوى اين حديث باشد ؟ از اين گذشته نسبت گمراهى به رسول خدا ( ص ) دادن به جهت دوستى على و سپس مربوط ساختن آيه به آن - چنان كه پيداست - در اوج سستى است . و بر فرض صحّت اين روايت ، تنها بر وصايت على دلالت مىكند نه بر خلاف او .
من مىگويم :
مصنّف در منهاج الكرامه از ابن مغازلى شافعى به نقل از ابن عباس اين حديث را روايت كرده است . سيد سعيد ( ره ) آن را از ابو حامد شافعى نقل نموده است و ابن تيميه نيز در روايت ذكر مىكند كه يكى از ابن عباس و ديگرى از انس است . به گمان ابو الفرج ، اين دو روايت از روايات جعلى است ؛ زيرا سند هر دو ضعيف است :
روايت اوّل - كه از ابن عباس نقل شده است - به خاطر اينكه تصريح داد فرو آمدن ستاره مربوط به بعد از ماجراى معراج رسول خداست و ابن عباس در آن هنگام دو ساله بوده است . لذا چگونه مىتواند شاهد اين واقعه باشد و آن را روايت كند ؟
روايت دوّم - كه از انس نقل شده است - به خاطر آنكه انس در مدينه به خدمت رسول خدا ( ص ) رسيده است و حال آنكه مسئلهء معراج يك سال پيش از هجرت رسول خدا ( ص ) به مدينه رخ داد .
در پاسخ به اشكال ابو الفرج ، همانطور كه بارها گفته شد بايد توجه داشت كه ضعف سند روايات مربوط به فضيلت امير المؤمنين در نزد آنان ، خصوصا در موارد مربوط به قضيّهء خلافت ، به اعتبار روايت خدشه اى وارد نمىسازد . روايتى كه اسانيد آن متعدد باشد - خصوصا با توجّه به موافقت آن با احاديث بسيارى كه به خلافت و وصايت على ( ع ) تصريح دارد - اعتبار آن قوى است .
و اينكه گفته است : ابن عباس در آن هنگام دو ساله بوده امر مسلمى نمىباشد . در كتاب الاستيعاب در بيان شرح زندگانى ابن عباس از طريق عبد الله بن احمد بن حنبل از پدرش با سندى از سعيد بن جبير نقل مىكند كه ابن عباس گفت : هنگامى كه رسول خدا ( ص ) وفات كرد من پانزده ساله بودم . عبد الله مىگويد : پدرم گفت : اين سخن صحيح
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 207
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص٢٠٧