آيهء * ( « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ »
مصنّف - رفع اللَّه درجته - مىگويد :
سى و پنجم : آيهء شريفهء * ( « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي » ) * ( 1 ) است .
جمهور از ابو سعيد خدرى روايت كردهاند كه نبى اكرم ( ص ) مردم را در روز غدير خم به سوى على فراخواند و دستور داد تا خارهاى زير درخت را جارو كردند سپس بازوان على را گرفت و بلند كرد تا آنجا كه مردم سپيدى زير بغل رسول خدا ( ص ) و على ( ع ) را ديدند . هنوز متفرق نشده بودند كه اين آيه نازل گشت : * ( « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي » ) * . رسول خدا ( ص ) پس از نزول آيه فرمود : « الله اكبر بر كامل شدن دين و تمام شدن نعمت . پروردگارم به رسالت من و ولايت على بن ابى طالب پس از من راضى است . » سپس افزود : « من كنت مولاه فعلى مولاه اللَّهم و ال من و الاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله » .
فضل مىگويد :
در صحيح بخارى و مسلم است كه اين آيه در حجة الوداع در شب عرفه هنگامى كه رسول خدا در آنجا برخاست ، نازل شد . در اين مسئله اختلافى نيست و آنچه كه وى ذكر مىكند از افتراهاى شيعه است كه اگر درست هم باشد در گذشته گفتيم كه وصيت غدير خم ، نصّ بر امامت نيست بلكه پيامبر ، على را وصى خويش در ميان خويشاوندان خود نمود و او را ميان عرب معرفى كرد تا او را به عنوان سرور بنى هاشم بپذيرند .
من مىگويم :
مصنّف در منهاج الكرامه حديث مذكور را از ابو نعيم نقل مىنمايد و سيوطى در الدر المنثور مىگويد :
ابن مردويه و ابن عساكر از ابو سعيد خدرى با ذكر سند نقل كردهاند كه چون رسول خدا ( ص ) در روز غدير على را بلند كرد و ولايت او را اعلام نمود جبرئيل اين آيه را آورد : * ( « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ . . . . » ) *
هامش
( 1 ) . مائده / 5 .