پيامبر اكرم ( ص ) در يك روايت فرموده است : اين ستاره در خانه هر كس بنشيند او خليفهء پس از من است . و در روايت ديگر مىفرمايد : هر كس كه آن ستاره در خانه اش فرو آيد او خليفهء پس از من خواهد بود . و ستاره اى كه نازل شد احتمال دارد از ستارههاى آسمان باشد كه خداى تعالى آن را با جرم كوچكى در خانهء على ( ع ) فرود آورد تا معجزهء روشنى بر امامت امير المؤمنين ( ع ) باشد ، همانطور كه ماه را دو نيم كرد و آن را با جرم كوچكى به زمين فرستاد تا معجزه اى براى رسالت پيامبر اكرم ( ص ) باشد . و احتمال دارد كه اين ستاره چيز ديگرى باشد ، زيرا كه هيچ امر ممكنى در معجزات الهى بعيد نيست . همانطور كه بعيد نيست كه خلافت امير المؤمنين در مكه اعلام شده باشد تا دلايل و حجتهاى متعدد در برابر آنان وجود داشته باشد ؛ زيرا خداى تعالى مىدانست كه سرانجام قريش با على ( ع ) چگونه است ، و كوچكى على ( ع ) مانع از بيان اين موضوع نمىگشت . به همين خاطر ملاحظه مىكنيم كه رسول اكرم ( ص ) در همان ابتداى رسالت ، هنگامى كه آيهء * ( « وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ » ) * ( 1 ) نازل شد ، بنى هاشم را جمع كرد و صراحتا مسئلهء جانشينى على ( ع ) را اعلام فرمود .
سيوطى در الدر المنثور روايتى نقل كرده است كه با شأن نزول آيه در روايتهاى فوق منافات ندارد . وى از ابن مردويه با ذكر سند به نقل از ابو الحمراء و حبهء عرنى ذكر مىكند كه :
رسول خدا ( ص ) دستور داد تا تمام درهاى منازلى را كه به مسجد متّصل بود مسدود نمايند . اين موضوع براى مسلمانان گران آمد . مردى گفت : در بالا بردن پسر عمويش كوتاهى نمىكند . رسول خدا ( ص ) دانست كه اين اقدام بر آنان گران آمده است . لذا مردم را به نماز جماعت فراخواند . چون مردم گرد آمدند بر منبر رفت . هيچ خطبه اى از رسول خدا در ستايش از خداى تعالى به زيبايى آن خطبه از رسول خدا شنيده نشده بود . پس از ستايش خدا فرمود : اى مردم ! من نه خود درها را بستم و نه به خواست خود باز كردم . من نه شما را اخراج كردم و نه او را سكنا دادم . سپس اين آيات را تلاوت فرمود : * ( « وَالنَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَما غَوى وَما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى » ) * .
هامش
( 1 ) . شعراء / 214 .