آيهء * ( « أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ »
مصنّف - اعلى اللَّه درجته - مىگويد :
بيست و نهم : آيهء * ( « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ » ) * ( 1 ) است .
جمهور اهل سنت روايت كردهاند كه ابن عباس گفت : « هنگامى كه اين آيه نازل شد رسول خدا ( ص ) فرمود : اى على : آنان ، تو و شيعيان تواند . تو و شيعيان راضى و مرضى مىآييد و دشمنان تو خشمگين و مانند شتران سركش مىآيند . »
فضل مىگويد :
اين مطلب در تفاسير ذكر نشده است بلكه ظاهر آيه عموميت آن است و بر فرض كه چنين باشد دليل امامت به شمار نمىآيد .
من مىگويم :
مانند اين حديث را سيوطى در الدر المنثور از ابن عدى به نقل از ابن عباس نقل نموده است و مانند آن را ابن حجر در الصواعق المحرقه ذيل آيه يازدهم - كه حافظ جمال الدين زرندى آن را ذكر مىنمايد - از ابن عباس روايت كرده است . همچنانكه علَّامه نيز در منهاج الكرامه از ابو نعيم به نقل از ابن عباس مانند اين حديث را نقل نموده است . سيوطى نيز از ابن مردويه با ذكر سند از على ( ع ) نقل مىكند كه على فرمود :
پيامبر به من فرمود : آيا اين سخن خدا را شنيده اى : * ( « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ » ) * ؟ تو و شيعيانت همان افراد هستيد وعدهء من و شما در كنار حوض كوثر ، هنگامى كه مردم را براى حساب گرد آوردهاند ، شما را در حالى كه مشهور و سربلند هستيد فرا مىخوانند .
سيوطى همچنين از ابن عساكر نقل مىكند كه وى با ذكر سند از جابر بن عبد الله روايت كرده است :
ما خدمت پيامبر بوديم كه على وارد شد . پيامبر ( ص ) فرمود : سوگند به كسى كه
هامش
( 1 ) . بيّنه / 7 .