بفرستند ، و همين فضيلت بزرگ براى آنان كافى است . و مراد از آل محمّد ( ص ) - همانطور كه اخبار متواتر از قبيل حديث كساء و غيره مىگويد - ( على ، فاطمه ، حسن ، و حسين ) هستند و شكى نيست كه على از سه تن ديگر برتر است ، پس او امام است .
و اينكه ما گفتيم : مراد از آيه درود فرستادن به او و خاندانش با هم است به خاطر اين است كه در احاديثى كه كيفيت درود فرستادن بر نبى اكرم ( ص ) را بيان مىكند به اين نكته تصريح شده است . از جملهء اين احاديث ، حديثى است كه علَّامه از مسلم نقل كرد . مسلم اين حديث را در باب « الصلاة على النبى » در كتاب « الصلاة » در بحث تشهّد نماز ذكر كرده است . شبيه به اين حديث را بخارى در تفسير سورهء احزاب نقل كرده است . اگر كسى ادعاى تواتر اين حديث را بنمايد بى جا نگفته است .
و امّا اينكه فضل مىگويد : « هر كس كه منكر فضيلت محمّد و آل او گردد . . . » بايد گفت صحبت بر سر فضايل آنان نيست ، بلكه بحث بر سر افضليّت و امامت آنان است .
همانطور كه مشاهده مىكنيد اين قوم على رغم وجود دلايل واضح ، سعى در انكار اين دو مسئله دارند بلكه با هر وسيله اى كه به ذهنشان مىرسد مىكوشند تا فضايل آنها را محو كنند و با جدّيت تمام سعى دارند تا از عظمت آنان بكاهند و منزلت و شأنشان را ناديده بگيرند . شاهد بر اين مدّعا همين آيهء شريفه و روايات مستفيضى است كه در مورد آيه وجود دارد . آنان اين روايات را مىبينند و مىشنوند ولى مع الوصف مشاهده مىكنيد كه هر گاه نام رسول خدا ( ص ) را مىبرند تنها به او درود مىفرستند و هر گاه يكى از خاندان پاكش را نام مىبرند بر خلاف امر خدا و رسول ( ص ) ، سلام و درود نمىفرستند بلكه مانند ديگر مسلمانان از آنها تجليل كرده به گفتن يك « رضى الله عنه » اكتفا مىنمايند . با آنكه در روايات خودشان آمده است كه رسول خدا از درود فرستادن ناقص نهى فرمود . و وقتى از ايشان پرسيدند درود فرستادن ناقص چيست ؟ فرمود : اين است كه بگوييد : خدايا ! بر محمّد درود فرست و سكوت كنيد . درود كامل اين است كه بگوييد :
« خدايا ! بر محمّد و خاندانش درود فرست . »
روايت فوق را ابن حجر رد الصواعق المحرقه ، ذيل آيهء دوّم در شأن اهل بيت ذكر كرده است .
البته چه بسا در ابتدا يا انتهاى كتابهايشان بر خاندان رسول خدا نيز درود بفرستند امّا به خاطر اينكه برايشان خوشايند نيست كه نام اهل بيت به تنهايى در كنار نام رسول خدا ( ص ) برده شود و بدين ترتيب ، امتيازى براى آنان محسوب گردد بلافاصله نام
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 178
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص١٧٨