متعلق به آنان است . بزرگداشت آنان ، بزرگداشت رسول اكرم ( ص ) است . چرا آنان اين شعار را اختصاص به نبى اكرم ( ص ) داده و آل او را جدا كردهاند ؟
در مورد اتهام به رفض و تشيع بايد گفت : اگر ترس از چنين اتهامى موجب مكروه شدن درود به خاندان محمّد ( ص ) و تغيير حكم خدا مىگردد حتما به كراهت دوست داشتن آنها منجر مىشود ، و شايد به همين خاطر است كه آثار دشمنى با آل رسول ( ص ) در رفتار و گفتار آنها پيدا شده است . از اين گذشته ، مطابق حديث ذكر شده ، كراهت در صورتى است كه موضع اتهام باشد . بايد پرسيد : پس چرا آنان در هر موضعى درود فرستادن به آل رسول ( ص ) را ترك مىكنند ؟ و امّا اين حديث اگر صحيح هم باشد امكان ندارد هيچ مسلمانى از آن چنين برداشت كند كه مراد رسول خدا ( ص ) اين بوده است كه مسلمانان را از درود فرستادن به آل خود نهى فرمايد . چرا كه درود فرستادن به آل رسول از نشانههاى ايمان است و در قرآن كريم به آن امر شده است .
آيهء * ( « مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ »
مصنّف - رفع اللَّه درجته - مىگويد :
بيست و ششم : آيهء شريفهء * ( « مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ » ) * ( 1 ) است .
جمهور اهل سنت از ابن عباس نقل كردهاند كه « مراد از دو دريا ، على و فاطمه است و مراد از برزخ ميان آن دو پيامبر ( ص ) است و مراد از لؤلؤ و مرجان ، حسن و حسين است . »
چنين فضيلتى براى هيچ يك از اصحاب جز على ( ع ) حاصل نشده است .
فضل مىگويد :
اين مطلب در تفاسير اهل سنّت به چشم نمىخورد . بعلاوه اينكه گفته است پيامبر ( ص ) برزخ فاطمه و على است ، بى معنى است و بر فرض صحّت اين تفسير ، دلالت بر فضيلت على دارد و نمىتوان آن را به عنوان دليلى براى اثبات امامت ارائه نمود .
هامش
( 1 ) . الرحمن / 20 .