اصحاب را نيز به آن اضافه مىكنند . با آنكه خدا و رسول او ، اهل بيت را در اين مسئله به ديگران امتياز دادهاند . گواه ديگر بر انكار افضليت و امامت اهل بيت از سوى آنان سخن زمخشرى است . وى در ذيل آيهء مورد بحث ابتدا به ذكر اين مسئله مىپردازد كه در مورد واجب بودن درود بر آل محمّد ( ص ) اختلاف وجود دارد ، برخى گفتهاند : هر گاه نام پيامبر ( ص ) برده شود واجب است . برخى ديگر گفتهاند : در هر مجلسى يك بار واجب است و برخى ديگر گفتهاند : در طول عمر يك بار واجب است . سپس چنين ادامه مىدهد :
بنابر قياس ، درود فرستادن بر ساير مؤمنان جايز است ؛ زيرا خداى تعالى مىفرمايد : * ( « هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ » ) * ( 1 ) و در آيهء ديگر مىفرمايد : * ( « وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ » ) * ( 2 ) و به دليل اينكه رسول اكرم ( ص ) فرمود : « اللهم صلّ على آل ابى أوفى » . اما علما در اينجا قائل به تفصيل شدهاند به اين ترتيب كه مىگويند : اگر به تبع رسول خدا ( ص ) به آنان درود فرستاده شود ، هيچ اشكالى ندارد مانند اينكه گفته شود : صلّ على النبى و آله ، امّا اگر نام يكى از اهل بيت به تنهايى برده شود و بر او درود فرستند مكروه است زيرا اولا : درود فرستادن ، يك شعارى است كه اختصاص به رسول خدا ( ص ) دارد و ثانيا : اين عمل موجب آن مىشود كه شخص متهم به رافضىگرى ( شيعه بودن ) گردد . و رسول خدا ( ص ) فرمود : « كسى كه به خدا و روز رستاخيز ايمان دارد نبايد خود را در موضع اتهام قرار دهد . »
در پاسخ بايد گفت :
اولا : اگر درود فرستادن بر اهل بيت محمّد ( ص ) همراه نام خود او ، هيچ اشكالى ندارد .
چرا آنان هر گاه نام رسول خدا ( ص ) را مىبرند مقيّد هستند كه نام آل او برده نشود .
آيا منشاء اين امر ، انحراف از آل محمّد ( ص ) نيست ؟
ثانيا : مكروه بودن درود فرستادن به آنها هنگامى كه به تنهايى نام برده مىشوند ، حكم درستى نيست . زيرا اگر درود فرستادن به پيامبر تبديل به يك شعار شده است اين امر موجب كراهت درود بر آل او نمىگردد ، چرا كه اهل بيت از پيامبر هستند و پيامبر
هامش
( 1 ) . احزاب / 43 .
( 2 ) . توبه / 103 .