تصديق كنندهء آن را ، به داشتن تقوا مىستايد و مىفرمايد : * ( « أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ » ) * . روشن است كه امير المؤمنين از ابو بكر ، به معرفت و تقوا نزديكتر است ، زيرا بر خلاف قوم خود هرگز بتى را نپرستيد و حال آنكه ابو بكر قسمتى از عمر خويش را در بت پرستى سپرى كرد ، و خداوند على را از پليدى پاك گرداند امّا ابو بكر را پاك نگرداند ، و على هفت سال قبل از ابو بكر و ديگران با رسول خدا ( ص ) نماز خواند . از اين گذشته ، كوچكى با كمال و معرفت منافاتى ندارد . لذا مىبينيم كه رسول خدا ( ص ) او را در كوچكى به اسلام دعوت نمود و همانطور كه بيان خواهيم كرد هنگامى كه پيامبر در ابتداى بعثت نزديكان خويش را به اسلام فراخواند ، على به او ايمان آورد و نزديكترين شخص به رسول خدا و مطيعترين آنان بود . در نتيجه رسول خدا او را وزير و جانشين خود قرار داد . در قرآن نيز مىخوانيم كه خداى تعالى ، يحيى ، عيسى ، يوسف و سليمان را در كودكى به نبوّت برگزيد و حسنين را در عين كوچكى در سورهء * ( « هَلْ أَتى » ) * چنين مىستايد : * ( « إِنَّ الأَبْرارَ يَشْرَبُونَ . . . ) * * ( وَيَخافُونَ يَوْماً . . . ) * * ( وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّه . . . ) * * ( إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْه الله . . » ) * ( 1 ) .
بر فرض هم كه شوكت و قدرت و مقام موجب اولويت در احراز صفت تصديق شود بايد ديد كه ابو بكر چه قدرت و شوكتى داشت ؟ او - همانطور كه ابو سفيان مىگويد - از پستترين خانوادههاى قريش است . مقامى نيز نداشته است ، زيرا شغل او خياطى و تعليم كودكان بوده است . ابو بكر كجا و شير خدا و رسول و فرزند سرور بطحا ، على كجا ؟
كسى كه اگر چه [ در دوران كودكى ] موجب تقويت اسلام نشد اما قطعا به واسطهء مقام و حيثيت پدر خود موجب قدرت اسلام گشت ، همانطور كه بيان شد گواهى دادن خدا بر تقواى آورندهء صدق و تصديق كنندهء آن ، حاكى از عصمت آنهاست و كسى جز على بالاجماع معصوم نيست ، پس قطعا مراد از آيه على است نه شخص ديگر .
آيهء * ( « هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِه »
مصنّف - نوّر اللَّه ضريحه - مىگويد :
بيستم : آيهء شريفهء * ( « هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِه وَبِالْمُؤْمِنِينَ » ) * ( 2 ) است .
هامش
( 1 ) . انسان / 5 - 9 .
( 2 ) . انفال / 63 .