ابو هريره مىگويد « بر عرش خدا نوشته شده است : لا إله الا الله وحده لا شريك له ، محمّد بنده و رسول من است . او را با على بن ابى طالب تأييد كردم . »
فضل مىگويد :
اين موضوع در روايات اهل سنت آمده است و شكى نيست كه على از برترين مسلمانان و از خلفا و امامان آنان به شمار مىرود . و چون رسول خدا ( ص ) به وسيلهء مؤمنان تأييد مىشد پس تأييد شدن او از سوى على ، اولى است ، امّا اين موضوع بر نصّى كه مدّعى امامت اوست دلالت نمىكند .
من مىگويم :
سيوطى در الدر المنثور مىگويد : ابن عساكر با ذكر سند از ابو هريره نقل كرده است كه :
بر عرش نوشته شده است : خدايى جز من نيست و شريكى ندارم ؛ محمّد بنده و رسول من است و او را با على تأييد كردم .
مانند اين حديث در كنز العمال ( 1 ) از ابن عساكر از ابو الحمراء و از طبرانى از ابو الحمراء و از عقيلى از جابر ، آمده است . مصنّف اين حديث را از ابو نعيم به نقل از ابو هريره ذكر كرده است كه ابو هريره در آخر آن مىگويد : اين حديث مربوط به آيهء شريفه * ( « هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِه وَبِالْمُؤْمِنِينَ » ) * - يعنى على - است . در ينابيع الموده از ابو نعيم - با اسانيدش - از ابو هريره و ابن عباس و امام ما حضرت صادق ( ع ) نقل مىكند كه « اين آيهء شريفه دربارهء على ( ع ) نازل شد و رسول خدا فرمود : ديدم كه به عرش نوشته شده است . . . » همچنين در ينابيع الموده از ابو نعيم به نقل از انس بن مالك مانند اين حديث را نقل مىكند .
بنابر اين ، وقتى امير المؤمنين ( ع ) مراد از كلمهء « مؤمنين » در آيهء شريفه باشد ، نشانگر اين حقيقت است كه آن بزرگوار از لحاظ ايمان و تأييد و يارى پيامبر به منزلهء تمام مؤمنين محسوب مىشود ، زيرا در آيهء شريفه از ايشان به صيغهء جمع ياد شده است . لذا با توجّه به تعبير صيغهء جمع در مورد آن حضرت و خصوصا مكتوب بودن نام آن بزرگوار در عرش الهى و تأييد پيامبر به وسيلهء وى نتيجه گرفته مىشود كه ايشان افضل مسلمانان و
هامش
( 1 ) ج 6 ، ص 158 .