اين اشكال كه در منطقهء عقبه جنگى رخ نداد ؛ چگونه آن يتيم - مطابق نقل ثعلبى - گفت :
پدرم در جنگ عقبه به شهادت رسيد ؟ پاسخ اين اشكال واضح است ؛ زيرا عقبهها بسيار بود . مانند عقبه اى كه در جنگ احد وجود داشت . لذا ضرورت ندارد كه هر گاه عقبه گفته مىشود مراد عقبهء مكه باشد كه انصار قبل از هجرت در آنجا با پيامبر ( ص ) بيعت نمودند ؛ و يا اين اشكالى كه سورهء هل اتى به اتفاق مفسران در مكه نازل شده است .
چنين اتفاق نظرى وجود ندارد ؛ زيرا مجاهد و قتاده آن را از سورههاى مدنى دانستهاند ، و يا اين اشكال كه نذر از امورى است كه مورد نهى واقع شده است .
اين اشكال نيز بىمورد است . زيرا آيهء كريمهء موجود در سورهء * ( « هَلْ أَتى » ) * در ستايش و قدردانى از نذر كنندگان است . لذا لازمهء اين اشكال خطا شمردن آيات قرآنى است و يا اين اشكال كه زهرا ( ع ) خدمتكارى به نام فضه نداشته است ، و يا اينكه انفاق ابو بكر از انفاق آنان برتر بوده است و اشكالات ديگرى كه به هذيان بيشتر شباهت دارد .
آيهء * ( « وَالَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ »
مصنّف - اعلى اللَّه درجته - مىگويد :
نوزدهم : آيهء شريفهء * ( « وَالَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِه » ) * ( 1 ) است .
جمهور مفسران از مجاهد نقل كردهاند كه مراد ، على بن ابى طالب است .
فضل مىگويد :
جمهور اهل سنت بر اين عقيدهاند كه اين آيه در مورد ابو بكر صديق نازل شد و بر فرض آنكه در مورد على مرتضى باشد يكى از فضايل او بشمار مىآيد و دلالتى بر وجود نص در مورد امامت وى ندارد .
من مىگويم :
سيوطى در الدر المنثور از ابن مردويه با ذكر سند نقل كرده است كه ابو هريره گفت :
مراد از * ( « وَالَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ » ) * پيامبر ( ص ) است و * ( « صَدَّقَ بِه » ) * على بن ابى طالب . مانند اين حديث را علَّامه در منهاج الكرامه از طريق ابن مغازلى از مجاهد نقل نموده است و در
هامش
( 1 ) . زمر / 32 .