عموم راويان از ابن عباس نقل كردهاند كه « رسول خدا ( ص ) فرمود : من منذر هستم و على هادى . يا على ! به وسيلهء تو هدايت يافتگان هدايت مىشوند . »
فضل مىگويد :
اين حديث در تفاسير اهل سنت وجود ندارد و بر فرض صحّت ، دلالت بر اين دارد كه على ، هادى است و اين نكته ، مطلب مسلمى است . ديگر اصحاب رسول خدا ( ص ) نيز هدايتگر هستند . چرا كه رسول خدا فرمود : « اصحابى كالنجوم بأيهم اقتديتم اهتديتم » يعنى اصحاب من مانند ستارگان هستند به هر كدام اقتدا كنيد هدايت مىشويد . اين آيه نيز دلالت بر وجود نصّى در اثبات امامت ندارد .
من مىگويم :
حديث مذكور ، عينا در كتاب كنز العمال ( 1 ) در بيان فضايل على ( ع ) از ديلمى در كتاب الفردوس نقل شده است . علامه نيز در منهاج الكرامه آن را از ديلمى نقل كرده است .
سيوطى در الدر المنثور چهار حديث در باب نزول آيه در شأن على ذكر مىكند :
اوّل - حديثى است كه - ابن جرير و ابن مردويه و ابو نعيم در المعرفه و ابن عساكر و ابن نجار با ذكر سند از ابن عباس نقل مىكنند : « هنگامى كه آيهء * ( « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » ) * نازل شد پيامبر ( ص ) دستش را روى سينه اش نهاد و فرمود من منذر هستم و با دستش به على ( ع ) اشاره كرد و فرمود : تو هادى هستى ؛ اى على ! بعد از من هر كس هدايت شود به كمك توست . » شايد اين همان حديث سابق ديلمى باشد .
دوّم - حديثى است كه ابن مردويه با ذكر سند از ابوبرزه اسلمى نقل مىكند كه او گويد :
« شنيدم رسول خدا فرمود : من منذر هستم و دستش را بر سينه نهاد . سپس دستش را روى سينهء على نهاد و در همين حال فرمود : و لكلّ قوم هاد ؛ يعنى هر ملتى هدايتگرى دارد . »
سوّم - حديثى است كه ابن مردويه و ضياء در المختار ، آن را از ابن عباس نقل كردهاند كه :
« رسول خدا ، منذر و على ابن ابى طالب ، هادى است . »
چهارم - حديثى است كه عبد الله بن احمد در ذوائد المسند و ابن ابى حاكم و طبرانى در الأوسط و حاكم - كه آن را صحيح شمرده است - و ابن مردويه و ابن عساكر با ذكر سند از على بن ابى طالب نقل مىكند كه دربارهء آيهء مذكور فرمود : « رسول اللَّه منذر
هامش
( 1 ) . ج 6 ، ص 157 .