گذشت على بن ابى طالب بود و شعرى را كه امير المؤمنين هنگام خوابيدن در جاى پيامبر خوانده بود ذكر مىكند . « در ينابيع الموده از ابو نعيم با سند خود از ابن عباس نقل مىكند كه آيهء شريفه دربارهء على نازل شد . اين نمونه به اضافهء موارد ديگرى كه در كتاب ينابيع الموده و كتب ديگر وجود دارد اگر به روايات خود ما ضميمه شود به حد تواتر مىرسد . در چنين وضعيتى چگونه مىتوان به روايت فضل ، مبنى بر نزول آيه دربارهء صهيب اعتنا كرد ؟
و اما اينكه فضل ذكر مىكند كه اكثر مفسران ، نزول اين آيه را مربوط به زبير و مقداد مىدادند ، كذب محض است . زيرا چگونه مىشود كه اكثر مفسرين چنين نظرى داشته باشند امّا فخر رازى كه در تفسير خود تمام اقوال مفسرين را آورده است به آن اشاره نكند ؟ چرا زمخشرى چنين قولى را ذكر نكرده است ؟ چرا سيوطى با آنكه در الدر المنثور عموم روايات اهل سنت را نقل كرده است به روايتى كه مربوط به اين مطلب باشد اشاره ندارد . خصوصا با توجّه به اينكه اين روايت در مورد فضيلت شخصى چون زبير است ؟
در كتاب الاستيعاب ، هنگامى كه شرح حال خبيب را نقل مىكند مىگويد : شخصى كه پيامبر اكرم ( ص ) براى پايين آوردن جنازهء خبيب فرستاد عمرو بن اميه ضمرى بود و نامى از زبير و مقداد نمىبرد .
اين از جهت نزول آيه ، امّا چگونه به امامت على ( ع ) دلالت مىكند ؟ اين آيه از آن جهت كه بيانگر ، افضليت و متمايز بودن آن حضرت به لحاظ معرفت و اخلاص از ديگران مىباشد دلالت بر امامت وى مىكند . زيرا بسيارى از ديگر مسلمانان جانشان را در جهاد و حفظ رسول خدا ( ص ) و نشر دعوت اسلام فدا كردند اما هيچ يك به مقام امير المؤمنين نرسيدند كه خداى متعال ، خود شهادت دهد كه او [ على ] براى خشنودى خدا از جان گذشت ، به گونه اى كه در برابر بزرگترين فرشتگان خويش به او مباهات كند و او را برادر سرور انبياى خويش ذكر كند و جبرئيل به على بگويد بر كسانى كه مثل تو هستند چنين مقامى مبارك باد . اين جملهء جبرئيل حاكى از آن است كه همانندى براى على وجود ندارد و او از همه افضل است و شخص افضل امام است .
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 113
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص١١٣