رسمى معمول بود حتما نصارا به پيامبر اعتراض مىكردند ؛ زيرا پيامبر بر خلاف اين عادت ، عمل كرد و تنها تعداد اندكى از خانواده و نزديكانش را گرد آورد . تازه بر فرض كه چنين امرى ، عادى و معمول بوده است ، مخالفت پيامبر با اين شيوهء معمول ، دليل بر آن است كه عنايت الهى و كرامت پيامبر ، متوجّه همان افرادى است كه به امر خدا جمع شدند . و اين عنايت ، ديگر نزديكان پيامبر مانند عباس و فرزندانش و ساير افراد بنى هاشم و دختران حضرت فاطمه و ديگر زنان پيامبر را كه در خانهء ايشان زندگى مىكردند دربر نگرفت . اسقف نجران نيز دريافت كه اين افراد خاص ، مورد عنايت خدا هستند و از شرافت و عظمت و اهميت بسيارى در درگاه خدا برخوردارند . اسقف نجران با ديدن ايشان - مطابق روايتى كه به نقل از ابن اسحق در كشاف وارد شده است - گفت :
« من چهره هايى را مىبينم كه اگر خدا بخواهد كوهى را از جاى بركند با آنها برمىكند . »
در تفسير رازى و بيضاوى آمده است كه اسقف گفت : اگر اينان از خدا بخواهند كوهى را بركند حتما به خاطر آنان چنين خواهد كرد . سپس رازى به دنبال نقل اين جمله مىافزايد :
« بدان كه مفسران و محدثان در صحّت اين حديث اتفاق نظر دارند . » شگفتا ، يك مسيحى اين حقيقت را از چهرهء آن بزرگواران مىخواند امّا كسانى كه مدّعى مسلمان بودن هستند - مانند فضل و امثال او - اين حقيقت را انكار مىكنند و نمىشناسند تا آنجا كه جمع كردن آنها را از سوى پيامبر ، يك امر معمولى مىشمارند نه اينكه آن را حاكى از فضيلت آنان در نزد خدا و عزتشان در چشم رسول خدا ( ص ) بدانند .
فضل تنها به مشاركت ساير نزديكان پيامبر و زنان او اكتفا ننموده و اصحاب پيامبر را نيز به آنان مىافزايد - و مىگويد « تا ساير اصحاب را نيز دربر بگيرد » - كه بطلان اين امر ، ضرورى است . زيرا اگر آيه از اين رو شامل آنان مىگردد كه از پيامبر پيروى مىكردند در اين صورت ديگر نيازى به آوردن آن چهار تن پاك نبود ؛ زيرا همه از پيروان رسول خدا بودند و اگر شمول آيه به واسطهء حضور يافتن بود در اين صورت ، اصحاب نيز مانند ديگر نزديكان در جمع مباهله كنندگان حاضر نبودند . پس حتما ، از انتخاب اين چهار تن براى مباهله ، معلوم مىشود كه خدا به آنان عنايت داشته است و به اين وسيله فضيلت و كرامت آنان را نزد پيامبر اكرم ( ص ) و گرامى بودن ايشان را در نظر رسول خدا ( ص ) بيان مىدارد و نشانگر اين امر است كه رسول خدا ( ص ) در دعا از ايشان كمك مىطلبد .
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 115
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص١١٥