آمده است ، استفاده مىشود تا آنجا كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله است على عليه السّلام را گرفت و فرمود : « من كنت اولى به من نفسه فعلىّ وليّه » اين قرينه هم دليل روشنى است بر اينكه مراد از « مولا » در مابقى طرق حديث همان اولويت به نفس است ، بدليل آنكه اخبار مفسّر يكديگرند .
از آن جمله : در بعضى از طرق كه همراه با حديث ثقلين بوده ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرموده است :
« انّه لم يعمر نبىّ الَّا نصف عمر الذى يليه من قبله » ؛ « پيغمبرى عمر نمىكند مگر اينكه عمر او نيم عمر پيغمبر پيش از اوست » در حديث ديگر ، فرموده است :
« انّى لا اجد لنبى الَّا نصف عمر الذى كان قبله » ؛ « از آثار و احوال پيغمبران آن اندازه كه بدست آوردهام اينست كه ، هر پيغمبرى كه پس از پيغمبر ديگر آمده است ، عمر پيغمبر بعدى مساوى با نيم عمر پيغمبر پيش بوده است » .
« و انّى يوشك ان ادعى فاجيب » ؛ « طولى نمىكشد كه دعوت حق را اجابت مىكنم » . در روايت ديگر ،
« انّى قد يوشك ان ادعى فاجيب » ؛ « طولى نمىكشد كه دعوت حق را اجابت مىكنم » .
« و انّى مسئول و انّكم مسئولون » ؛ « من و شما در مقام مسئوليت قرار خواهيم گرفت »
« فماذا انتم قائلون » ؛ « بنا بر اين چه پاسخى خواهيد داد » .
آرى ، از همه بيانات شريفه بدست مىآيد كه پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله با بيان عبارات مزبور تصميم داشته تا وصيتى بنمايد و خليفه و امامى پس از خود را تعيين كند ، تا مردم پس از رحلت او ، از آن امام پيروى نمايند ، و از راهنمائيهاى او كمال بهره را بدست آورند و پى سپر و اثر او باشند و آنها را به حال خود نگذاشت كه مانند حيوانات از اين سوى به آن سوى روند و بىاراده باشند . و در صدد نبود تا با امثال اين كلمات به مردم بگويد هر كسى كه من محبوب او هستم ، على هم محبوب اوست . يا هر كسى كه من ياور او هستم ، على هم ياور او مىباشد . پس امثال اين كلمات آن هم نزديك به رحلت پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله كه فرموده است : « اجل من فرا
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — صفحة 152
مساهمون: سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي
ص١٥٢