خداوند قريش را در برابر پادشاهان نواحى مختلف مثل فارس و شام و حبشه و يمن ، مورد لطف قرار داده است و آن به واسطه خانه خداست كه در آن است ، پس بايد اينان پروردگارشان را عبادت نمايند كه صاحب بيت اللّه هستند .
بعضى گفتهاند : فرزندان عبد مناف ، هر كه به كشورى تمايل داشتند هاشم به شام ، عبد شمس به حبشه ، مطّلب به يمن و نوفل به فارس ، تجّار قريش به سبب اين برادرى و انس و الفتى كه با ملوك آن نواحى داشتند به اين شهرها تردّد مىكردند .
بعضى گفتهاند : قريش با تجارت زندگى مىكردند و آنان در هر سال دو بار براى تجارت بيرون مىرفتند ، يك بار در زمستان به يمن مىرفتند چون آنجا گرمسير بود و يك بار در تابستان به شام مىرفتند ، چون آنجا سرد بود ، وقتى اصحاب فيل قصد حمله به مكّه را كردند ، خداوند آنان را هلاك كرد احترام افزونى يافت و چون قريش به اين دور حلت و دو سفر تابستانى و زمستانى عادت كرده بودند ، كسى به بدى متعرّض آنان نمىشد و مىگفتند قريش ساكنين حرم خدا و متولّيان خانه خدا هستند . ممكن است ( لايلاف ) براى تعجّب و عامل محذوف باشد .
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ
با اطعام آنان را از گرسنگى خارج ساخت .
وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ
و با نابودى حملهكنندگان آنان را از ترس نجات داد