سالى اتّفاق افتاد كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در آن سال متولّد شد و بعض گفتهاند :
اين واقعه بيست و سه سال و بعضى گفتهاند چهل سال قبل از تولّد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روى داده است .
وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابِيلَ
لفظ « أبابيل » جمع است كه مفرد ندارد ، گفته مىشود : « أبّل أبابيل » يعنى متفرّق و پراكنده كرد ، يا جمع « ابّاله » با كسر همزه و تشديد باء ، يا جمع « ابّيل » مانند « سكّيت » به معناى دستهاى از پرندگان و شتران و آنچه را كه پشت سر آنها مىآيند ، مىباشد و اين پرندگان معروف به ابابيل بودهاند .
و در خبرى از امام باقر عليه السّلام آمده است : سر آن پرندهها مانند سر درندگان و ناخنهايشان مانند ناخنهاى درندگان بوده و كسى و چنين پرندگانى را پيش از آن دنده و پس از آن نيز نديده است .
تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ
لفظ « سجّيل » معرّب « سنگ گل » است .
فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ
آنان به مانند برگ زراعت كه كرم خورده باشد ، يا مانند زراعتى كه دانهاش خورده شده و بىدانه بماند ، يا همانند كاهى كه چهارپايان خورده باشند و دفع كرده باشند ، گرديدند .