سورة قريش
اين سوره مشتمل بر چهار آيه است و مكّى است .
[ سوره قريش ( 106 ) : آيات 1 تا 4 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
لِإِيلافِ قُرَيْشٍ ( 1 ) إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ ( 2 ) فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ ( 3 ) الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ( 4 )
ترجمه :
( 106 / 4 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
براى همبستگى قريش .
همبستگيشان در كوچ زمستانى و تابستانى .
پس بايد صاحب اين خانه را بپرستند .
همان كه ايشان را پس از گرسنگى [ آذوقه و ] خوراك داد و پس از ترس [ و نگرانى ] ، ايمن داشت .
تفسير
لِإِيلافِ قُرَيْشٍ إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ
لفظ « لإيلاف » « ليلاف » خوانده شده بدون همزه و « الافهم » بدون ياء نيز خوانده شده و دليل قريش مثل قرائت اوّل خوانده شده كه « إيلافهم » با همزه و ياء بعد از آن خوانده شده و ايلاف قريش ايلافهم در هر دو با همزه و ياء بعد از آن نيز خوانده شده است ضمنا چون جار و مجرور است يا متعلّق به
« فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ »
يا به :
« فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحابِ الْفِيلِ »
مىباشد ، چون سورهى اوّل در مقام امتنان بر قريش بود كه خانه و مسكن آنها را مأمن و محلّ امن قرار داده است .
يا متعلّق به :
فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ
مىباشد ، يعنى ، حالا كه