سورة العاديات
يازده آيه است كه در مدينه نازل شده و بعضى گفتهاند مكّى است .
[ سوره العاديات ( 100 ) : آيات 1 تا 11 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً ( 1 ) فَالْمُورِياتِ قَدْحاً ( 2 ) فَالْمُغِيراتِ صُبْحاً ( 3 ) فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً ( 4 )
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً ( 5 ) إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ( 6 ) وَ إِنَّهُ عَلى ذلِكَ لَشَهِيدٌ ( 7 ) وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ( 8 ) أَ فَلا يَعْلَمُ إِذا بُعْثِرَ ما فِي الْقُبُورِ ( 9 )
وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ ( 10 ) إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ( 11 )
ترجمه :
( 100 / 11 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
سوگند به اسبان تيزتك [ جهادى ] كه نفس نفس مىزنند .
و سوگند به اخگرانگيزان [ از برخورد سمها ] .
و سوگند به تكاوران بامدادى .
كه در آنجا گرد برانگيزند .
و با همديگر به ميانهى آن [ معركه ] درآيند .
كه انسان در برابر پروردگارش ناسپاس است .
و او بر اين امر گواه است .
و او [ انسان ] از مالدوستى بخيل است .
آيا نمىداند كه چون آنچه در گورهاست زير و زبر شود .
و راز دلها آشكار گردانيده شود .
بىگمان پروردگارشان در چنين روز از حال آنان آگاه است .
تفسير
وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً
خداى تعالى سوگند ياد كرده بر اسبانى كه در جهاد نفسشان به شماره افتاده است و « ضبح » صداى نفسهاى اسبان است و آن مفعول مطلق براى « عاديات » است ، زيرا دويدن اسبها