أَحْوى
سياه ، زيرا چراگاه و گياهان سبز غالبا وقتى خشك مىشوند ، سياه مىگردند و اين معنا تمثيل زندگى دنياست ، كه قوا و مدارك و هواها با مرگ اختيارى و اضطرارى خشك مىشوند و لذا خداى تعالى بعد از ذكر خشك شدن چراگاه خطاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا به هر كس كه خطاب او ممكن باشد ، فرمود :
سَنُقْرِئُكَ
بعد از خشك شدن چراگاه قوا و مدارك با موت اختيارى ما آيات احكام قالبى و حكم قلبى را براى تو مىخوانيم يا به زودى خواهيم خواند .
فَلا تَنْسى
پس از آن فراموش نكن ، چون آنچه كه باعث فراموشى است خروج از دار ذكر و يادآورى است و سبب خروج از دار ذكر جز قوا و مدارك و خواستههاى آنان چيزى نيست ، وقتى آنها را خشك و سياه قرار داديم ديگر چيزى موجب خروج از دار ذكر نمىشود و در نتيجه نسيان و فراموشى عارض نمىگردد .
إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ
مگر آنچه را خدا خواهد اين جمله استثناء مفرّغ از قول خدا « سنقرئك » يا از قول خدا « فلا تنسى » است ، يعنى جميع آنچه را كه ممكن است بر تو بخوانيم ، مىخوانيم مگر آنچه را كه خدا بخواهد ، يا چيزى را فراموش نكن مگر آنچه را كه خدا بخواهد كه تو بر حسب مرتبهى خاصّى و بر حسب بشريّت خود در دار نسيان و فراموشى هستى ، پس بخواست خدا نوعى نسيان از تو واقع مىشود .
إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى
كه او به امور آشكار و پنهان عالم آگاه است .
اين جمله جواب سؤال مقدّر و تعليل « سبّح » است ، يعنى ، اسم