الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرى
كه آن چنين شخصى در آتش بسيار سخت افتد و غير شقى در ميان آتش وسط و آتش كوچك است .
ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها
در آن آتش نمىميرد تا راحت شود .
وَ لا يَحْيى
و نه زنده مىشود كه در آنجا زندگى كند .
قَدْ أَفْلَحَ
جواب سؤال مقدّر است ، مثلا ، سؤال شود حال ديگران چگونه است ؟
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى
كسى كه پاك باشد ، يا نموّ داشته باشد ، يا زكات مالش را ادا كند .
وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ
نام ربّ مضاف خويش را بر زبانش جارى سازد و آن ربّ او در ولايت است و او رسول يا جانشين رسول است .
فَصَلَّى
و بر او صلوات بفرستد ، يعنى ، بگويد : « صلوات اللّه عليه » يا اسم ربّ مطلق خود را به ياد آورد ، اسم نقشى قلبى او را ، يا اسم مثالى خيالى ، يا اسم عينى او را و صلوات بر او فرستد ، يا نماز واجب را بخواند ، يا نماز مطلق اعمّ از واجب و غير واجب ، يا به سوى غيب توجّه نمايد و با اين كار تكميل گردد ، يا اسم پروردگارش را با تكبيراتى كه قبل از نماز عيدين وارد شده به ياد آورد و نماز عيدين بخواند ، يا نام پروردگارش را در تكبير افتتاح نماز به ياد آورد و نمازش را با آن تكبير ببندد .
يا مقصود اين است كه اسم پروردگارش را به ياد آورد بدين گونه كه امام خود را نصب العين خويش قرار دهد ، چنانچه در هنگام تكبيرة الإحرام وارد شده : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را به ياد آور و يكى از ائمّه عليهم السّلام را نصب العين خويش قرار بده .