آنجا نه بميرد و نه زنده بماند .
به راستى هر كس پاكدلى پيشه كرد ، رستگار شد .
و [ هر كس كه ] نام پروردگارش را ياد كرد و نيايش كرد .
حق اين است كه شما زندگانى دنيا را برمىگزينيد .
حال آنكه آخرت بهتر و پايندهتر است .
اين [ نكته ] در كتب آسمانى پيشين هم هست .
در صحف ابراهيم و موسى .
تفسير
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
اى رسول ما به نام خداى خود كه برتر از همه است به تسبيح خدا مشغول شو .
لفظ « الأعلى » صفت « اسم » يا صفت « ربّك » است و لفظ « ربّ » بر امور مختلف اطلاق مىشود :
1 - بر نفس انسانى كه بدن را تربيت مىكند .
2 - بر عقل كه مربّى نفس و بدن است .
3 - بر ولىّ امر كه مردم را بر حسب ظاهر و باطن تربيت مىكند و آن ربّ در ولايت است .
4 - بر ربّ الأرباب نيز اطلاق مىشود و مقصود از اسم « ربّ » اسم لفظى آن ، نيست ، بلكه مقصود اسم عينى او است و اسماى عينى او داراى مراتباند از قبيل مراتب لطيفهى انسانى و مراتب انبيا و اوصيا عليهم السّلام و مراتب عقول نفوس و ساير موجودات .
و بالاترين اسم الهى اسم جامع است كه از آن تعبير به مشيّت مىشود و بالاترين ربّ مطلق ربّ الارباب است و بالاترين ربّ مضاف ساير مراتب ارباب اوست .
و مكرّر اين مطلب گذشت كه مقصود از تسبيح خواه متعلّق به اللّه