شكنجهى مؤمنين بودند .
وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ
آنان از مؤمنان چيزى نديده بودند كه مجازاتشان كنند يا چيزى را انكار نكردند يا از چيزى كراهت نداشتند ، جز آنكه آن مؤمنان به خدا ايمان آورده بودند .
و به مؤمنان كه سوختند هيچ عداوتى نداشتند جز آنكه به خداى مقتدر ستوده صفات ايمان آورده بودند .
تفسير نظير اين آيه در سورهى مائده و توبه گذشت .
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
مملكت آسمانها و زمين ، يا ملك آن دو كه در انظار مستقلّ در وجود و مانع از مملوك بودن است از آن اوست تا چه رسد به ملكوت آن دو .
وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
و خداوند بر هر چيزى شاهد است تا چه رسد به مالكيت او و شهود خدا بر هر چيزى مانند شهود نفس بر صورتهاى ادراكى است ، پس مالكيّت او نيز مالكيّت نفس نسبت به صورتهاى ذهنى است .
إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
آنان كه مؤمنان را بدون استحقاق اذيّت كردند ، يا مقصود مطلق ايذاست .
ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ
پس از آن توبه نكردند بر ايشان عذاب دوزخ است .
خداوند ما را از عذاب جهنّم پناه دهد .
وَ لَهُمْ عَذابُ الْحَرِيقِ
بر آنان عذاب جهنّم و آتش سوزان دوزخ مهيّاست .