إِنَّ كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ
البتّه روز قيامت بدكاران با نامه عمل سياهشان در عذاب سجّينند .
بيان احوال فجّار را كه در عذاب سجّين هستند مقدّم داشت ، چون كلام و سخن دربارهى آنان است و چون خداى تعالى خواست آيه را دربارهى نيكان و احوال آنان ختم كند .
و « سجّين » عذاب دايم و شديد است و آن مبالغهء در سجن است كه عبارت از ملكوت سفلى است كه آن دار جنّها و شياطين مىباشد و جهنّم و آتش آن و عقربها و مادهاى آن در آنجا قرار دارد و آن ملكوت سفلى و ملكوت عليا انسان را احاطه كردهاند .
پس اگر اعمال انسان از جهت انقياد و تسليم سخت حكم عالم و تقليد از او باشد هر عملى كه انجام مىدهد صورتى از آن جهت از عليا و بالا در نفس او حاصل مىشود و نويسندگان آن اعمال عمل او را در كتابهايى مىنويسند كه از عالم علوى مىباشند و از آن تعبير به « علّيّين » مىشود كه مبالغه در علوّ است .
و اگر اعمال انسان از روى تقليد از عالم ( عالم ربّانى ) نباشد ، هر عملى كه انجام دهد صورتى از آن در نفس او حاصل مىشود ، از جهت سفلى و پايين و نويسندگان اعمال او را در كتابهايى مىنويسند كه از عالم سفلى و پايين است و از آن تعبير به سجّين مىشود كه مبالغه در سجن و زندان است و آن تنگترين زندان براى نفوس انسانى است .
و چون هر عالم ربّانى كتابى از حق تعالى است كه با تمام صورتها و نفسهايش بر صفحات موادّ آن عالم نوشته شده سجّين را تفسير به كتاب نمود .
وَ ما أَدْراكَ ما سِجِّينٌ كِتابٌ مَرْقُومٌ
بزرگ نمودن شأن