ولايت تكليفى قوى مىشود ، سپس صاحب ولايت و رسالت و سپس هر كسى است كه ولايت را قبول كرده ، سپس هر وجود عينى امكانى و سپس الفاظ و حروفى هستند كه وضع شدهاند ، سپس نقشهاى نوشته شده مىباشند .
ذكر كردن همهى اين امور بدان جهت است كه همهى آنها اسماى ربّ بوده و به آنان امر شده و نافع براى انسان و موجب نجات انسان از سقوط و هلاكت و آتشاند ( ياد آوردن و نمايان كردن آن حقيقت وجودى به شكل پندارى ، كردارى و حالى در قلب ، زبان و جان است ) .
بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
به طور دايمى يا خصوص اين دو وقت بامداد و شامگاه از باب آنكه آن دو وقت شرافت دارند .
وَ مِنَ اللَّيْلِ
و نيز در شب كه مظهر عالم طبع و مظهر تاريكى نفس و انانيّت آن مىباشد .
فَاسْجُدْ لَهُ
پس با شكستن انانيّت نفس براى خدا سجده كن .
وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا
مقدار طولانى از شب ، يا مقصود شب طبع است كه طول آن به مقدار عمر است .
از امام رضا عليه السّلام آمده است : مقصود از اين ، تسبيح نماز شب است .
و قول خدا :
« بُكْرَةً وَ أَصِيلًا »
گاهى تفسير شده به نماز صبح ، ظهر و عصر و قول خدا :
« وَ مِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ »
به نماز مغرب و عشاء و قول خدا
« وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا »
به سجده و عبادت در مقدار طولانى از شب تفسير شده است « 1 » .
إِنَّ هؤُلاءِ
اين مشركين يا منافقين كه از ولايت على عليه السّلام امتناع
هامش
( 1 ) تفسير على بن ابراهيم قمى - نور الثقلين ج 5 ص 489