تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 395

مساهمون:

ص٣٩٥
چيزى باقى نمىماند و در نتيجه لذّت آنان خالص گشته و به چيزى آميخته نمىشود و در خبرى آمده است : آن شراب آنان را از حسد پاك مىسازد و موى صورتشان را مىريزد . و در خبر ديگرى است : آنان را از هر چيزى جز خدا پاك مىسازد .
إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً
خطاب از جانب خدا به بندگانش در دنياست يا خطاب از جانب خدا يا ملايكه به بندگانش در آخرت است كه اين پاداش شماست و كوشش شما مورد سپاس است .
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا
كه ما قرآن را به تدريج ( در عالم كبير و صغير ) از مقام اجمال به تفصيل و از جوهر حقايق به عرض الفاظ نازك كرديم قرآن ولايت على عليه السّلام جز از نزد ما نيست ، پس چرا تو از مردم مىترسى ، يعنى ، از آنان مخفى مىكنى و از ردّ يا ارتداد يا منصرف كردن آنان هستى و ( على عليه السّلام را ) از حقّش مىترسانى ؟ !
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ
پس به حكم پروردگارت صبر كن و بر آنچه در حق على عليه السّلام مىگويند اندوهناك مباش و آنچه را كه ما بر تو نازل كرديم تغيير نده .
وَ لا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ كَفُوراً
از كسى كه بر تو درباره‌ى على عليه السّلام عاصى باشد و يا كه ولايت على عليه السّلام يا نبوّت تو را بپوشاند و مخفى كند پيروى مكن ( به حرفش توجّه نكن ) كه نسبت بين آن دو عموم من وجه است .
وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ
اسم ربّ خود را به ياد آور ، است ربّ عبارت از لطيفه‌ى انسانى است كه همان ولايت تكوينى است كه با