تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 392

مساهمون:

ص٣٩٢
آسمان برد . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اگر حسين عليه السّلام آن قطعه از غذا را نمىخواست به آن زن بدهد آن كاسه‌ى غذا در ميان اهل بيت من مىماند و تا روز قيامت از آن مىخوردند .
فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً
خرّمى و طراوت در صورت‌ها .
وَ سُرُوراً
و خوشحالى در دلها .
وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ
پاداش شكيبايى آنان بهشت است ، با پوشش حرير در حالى كه به تخت تكيه زده‌اند . لفظ « أرائك » جمع « أريكة » به معناى تخت در حجله و هر چيزى است كه به آن تكيه داده شود ، تخت باشد يا غير تخت . يا منظور تختى است آراسته در اطاقى يا در خانه‌اى .
لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً
نه گرما مىبينند و نه سرما ، بلكه در هواى معتدل قرار مىگيرند .
وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها
سايه‌هاى درختان به آنان نزديك است ، يا دايمى است و معناى نزديكى سايه ، نزديكى سايه‌بان به آنانست . يا ظلال جمع « ظلّه » با ضمّه به معناى سايه‌بان است .
وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها
و چيدن ميوه بر آنان آسان مىشود .
تَذْلِيلًا
گويى ميوه‌ها در اختيار كسى است كه مىچيند ، كه هر وقت و هرطور و بر هر حالت كه بخواهد ، مىچيند .
وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ
لفظ « أكواب »