تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 374

مساهمون:

ص٣٧٤
كند در تحريك زبانش عجله و شتاب مىكرد . يا معناى آيه اين است كه برائت و بيزارى از معاويه را كه مىخواهى اظهار كنى نكن چنانچه خواهد آمد . بعضى گفته‌اند : خطاب عام است و مقصود سرزنش بدكاران در روز قيامت با اين خطاب است ، چون وقتى در روز قيامت نامه‌هاى اعمال بندگان به دستشان مىرسد ، انسان كه بر نفس خودش بينا و آگاه است آن را مىبيند بديها و كارهاى زشت خود را در نامه‌ى عمل مىيابد و از اين جهت ناراحت مىشود ، آن وقت به او گفته مىشود : براى خواندن نامه‌ى عمل خود عجله نكن .
إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ
گردآورى ( تنظيم ) و تنظيم آن به عهده‌ى ماست .
فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ
روايت شده كه پس از نزول اين آيه هر وقت جبرئيل بر نبىّ صلّى اللّه عليه و آله نازل مىشد گوش مىكرد و هرگاه جبرئيل مىرفت مىخواند .
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ
بر ماست كه حقايق آن را بر تو اظهار كنيم تا با حقايق قرآن متحقّق شوى .
كَلَّا
بعضى گفته‌اند : منع از آوردن عذر و بهانه است ، ما بين دو جمله معترضه است و لفظ « كلّا » منع از تعجيل و تحريك باشد سزاوارتر است .
بَلْ تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ
آوردن عذر براى اصلاح نفوس يا براى جهل نقائص نفس نيست ، بلكه براى حبّ دنيا و اصلاح دنياست .
وَ تَذَرُونَ الْآخِرَةَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ
جواب سؤال مقدّر از حال آخرت است .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 374 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى