تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 339

مساهمون:

ص٣٣٩
منظور هر يك از افراد بشر است از شب طبيعت خويش و تاريكى نفس خود بلند شو . يا از شب طبيعت و هواهاى نفسانىات جهت سلوك به سوى پروردگارت بلند شو و جز اندكى از شب نه خواب ، كه ضروريّات و احتياجات ضرورى بدن در اندكى از شب ، در نصف يا بيشتر يا كمتر حاصل مىشود . كه شايسته است وقت بر سه يا چهار قسمت شود براى طلب معيشت ، لذّات نفس و طلب معاد ، يا طلب معاش ، لذّت‌هاى نفوس ، استراحت و طلب معاد . يعنى اگر قوى و نيرومند هستى نصف اوقات خويش را جهت سلوك به سوى خدا قرار ده ، اگر قوىتر هستى بيشتر وقتهايت را چنين كن و اگر ضعيف هستى اندكى از اوقات خويش را جهت سلوك الى اللّه قرار بده .
وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا
ترتيل قرآن بر حسب معناى لفظ آن است كه قرآن را به طور متوسّط بخوانى ، نه در تندخوان و سرعت افراط كنى و نه در كند خواندن ، بلكه طورى بخوانى كه حروفش از هم جدا و وقفهايش محفوظ باشد ، كه ترتيل كلام بدين گونه است كه تأليف و تركيب آن را نيكو نمائى و آهسته و پشت سر هم بخوانى . چنانچه از امام صادق عليه السّلام آمده است كه فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام در بيان اين آيه فرمود : قرآن را شمرده و واضح بخوان ، نه مانند شعر آن را فشرده كن و نه مانند پراكندن ريگ آن را پراكنده بخوان ، و لكن دل‌هاى قساوت‌گرفته‌تان را بىتاب كنيد ، و همّ و غم هيچ يك از شما اين نباشد