و نيز چيزى است كه از پوستهاى اهل آتش بيرون مىآيد ، آنچه كه حرارت آن شديد باشد .
و نيز نام درختى در آتش است و طعامى جز غسلين به او داده نمىشود ، چون او از طعام خودش كسى را اطعام نمىكرد تا عوض آن طعام پاكيزه و خوب به او بدهند .
لا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخاطِؤُنَ
گناهكاران ، از « خطئ الرّجل » يعنى گناه كرد به عمد يا خطا .
فَلا أُقْسِمُ
لفظ « لا » زايده براى تأكيد و زياد شدن آن در قسم شايع است .
بِما تُبْصِرُونَ وَ ما لا تُبْصِرُونَ
هر چيزى كه صلاحيّت ديده شدن دارد و آنچه كه صلاحيّت ديده شدن ندارد .
إِنَّهُ
قرآن ، يا قرآن ولايت على عليه السّلام .
لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
و گفتار رسول صلّى اللّه عليه و آله از آن جهت كه رسول است جز از جانب مرسل نيست خواه مقصود از رسول جبرئيل باشد يا محمّد صلّى اللّه عليه و آله .
وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ
چنانچه گاهى مىگوييد او شاعر است .
قَلِيلًا ما تُؤْمِنُونَ وَ لا بِقَوْلِ كاهِنٍ
چنانچه گاهى چنين مىگوييد .
قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ
لفظ « قليلا » صفت مفعول مطلق محذوف است ، يا ظرف « تذكّرون » مىباشد و لفظ « ما » زايده براى تأكيد يا صفت « قليلا » است .
در جنب نفى شعر بودن كلام رسول صفت ايمان را آورد ، چون تميز اينكه كلام رسول صلّى اللّه عليه و آله از جانب خداست و شعر نيست احتياج به