تقوّل علينا محمّد صلّى اللّه عليه و آله بعض الأقاويل . . . تا آخر آيه » .
سپس گفتار را با عطف ادامه داد و فرمود : ولايت على عليه السّلام تذكره و يادآورى متقين است ، على حسرت بر كافرين است و ولايت او حقّ اليقين است ، پس به نام پروردگار بزرگت تسبيحگوى ، يعنى پروردگار بزرگت را شكر كن كه اين فضل را به تو عطا كرده است .
از امام صادق عليه السّلام آمده است : آنگاه كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دست على عليه السّلام را گرفت و ولايت او را اظهار نمود آن دو نفر با هم گفتند : به خدا سوگند اين سخن و اين كار از جانب خدا نيست و اين چيزى نيست مگر آنكه محمّد صلّى اللّه عليه و آله مىخواهد به پسر عمويش شرافت دهد .
پس خداى تعالى نازل نمود :
« وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا
. . . الى آخر » و در خبر ديگرى آمده است : اين آيه دربارهى امير المؤمنين عليه السّلام و معاويه عليه ما عليه نازل شده است .