دربارهى معاويه نازل شده است .
فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَهْ
چون عاقبت بد و ثبت عملهاى زشت را مىبيند مىگويد : كاش نامهى عمل من به دستم داده نمىشد .
يا لَيْتَها
اى كاش مىمردم و زنده نمىشدم .
كانَتِ الْقاضِيَةَ
ديگر زنده نمىشدم .
ما أَغْنى
خدايا از عذاب مرا بىنياز نكرد آنچه كه داشتم از اموال و اولاد .
عَنِّي مالِيَهْ
آنچه كه براى من بود از پيروان و اولاد و اموال ، يا اموال من كه در دنيا آنها را جمع كرده بودم مرا بىنياز نكرد .
هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ
سلطنت يا مسلّط بودن من كه به من دستور كارهايى را در دنيا مىداد از بين رفت ، يا سلطان من كه آن را شريك خدا قرار مىدادم ، يا براى خودم شفيع نزد خدا قرار مىدادم از بين رفت .
خُذُوهُ
اين جمله حال يا مستأنف به تقدير قول است .
فَغُلُّوهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ
او را داخل جهنّم نماييد .
ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها سَبْعُونَ ذِراعاً فَاسْلُكُوهُ
امام صادق عليه السّلام آن سلسله زنجير را اين چنين توصيف كرده كه اگر يك حلقه از آن در دنيا قرار داده شود دنيا از آتش و حرارت آن آب مىشود .
و از امام صادق عليه السّلام آمده است : معاويه صاحب آن سلسله بود كه خداى تعالى فرمود :
« فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها
. . . تا آخر » .
از امام باقر عليه السّلام آمده است كه فرمود : من پشت پدرم عليه السّلام بودم در