از امام صادق عليه السّلام آمده است : هر امّتى از امام زمان آن امّت محاسبه مىكند و ائمّه عليهم السّلام دوستان و دشمنانشان را از سيما و قيافه مىشناسند و اين است معناى قول خدا :
« وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ »
.
و اينان ائمّه عليهم السّلام مىباشند كه سيماى مردم را مىشناسند ، نامهى دوستدارانشان را به دست راستشان مىدهند بدون حساب به بهشت مىروند و نامهى دشمنانشان را به دست چپ آنها مىدهند كه بىحساب به سوى آتش مىروند ، دوستان ائمّه هرگاه به نامهى اعمال خويش نظر كنند به برادرانشان مىگويند : « هاؤم اقرءوا كتابيه انّى ظننت انّى ملاق حسابيه » .
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ
صاحب آن زندگى به آن زندگى راضى است و بعضى گفتهاند : « راضية » به معناى « مرضيّة » است .
فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ
بهشتى كه از همهى بهشتها بالاتر است .
قُطُوفُها
لفظ « قطوف » جمع « قطف » با كسره به معناى خوشهى انگورست و نام ميوههاى چيده شده است ، « قطف العنب » از باب « ضرب » يعنى انگور را چيد .
دانِيَةٌ
ميوههاى آن كه وقت چيدن آنها رسيده براى كسى كه ايستاده و نشسته نزديك است .
كُلُوا
اين جمله حال يا مستأنف به تقدير قول است .
وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخالِيَةِ
اعمال خوبى كه در گذشته انجام داديد .
وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ
بعضى گفتهاند : اين آيه