وَ الْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً
زمين و كوه خرد و شكسته مىشوند و توصيف به « واحدة » مانند توصيف نفخ است .
مقصود اين است كه زمين مانند صحراى باز مىشود كه هيچ پستى و بلندى در آن ديده نشود .
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ
قيامت ، قيامت از آن جهت واقعه ناميده شده كه وقوع آن حتمى است .
وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ
بناى با عظمت آسمان در آن روز سست شود .
وَ الْمَلَكُ عَلى أَرْجائِها
جنس ملائكه با آن كثرت بر اطراف آسمان قرار مىگيرند .
وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ
از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله روايت شده : حاملين عرش امروز چهار نفرند و آنگاه كه روز قيامت شود چهار نفر ديگر به آن كمك مىكنند و در مجموع هشت نفر مىشوند .
و از امام صادق عليه السّلام آمده است : حاملين عرش - و عرش عبارت از علم است - هشت نفر مىباشند ، چهار نفر از ماست و چهار ديگر از هر كس كه خدا بخواهد .
بدان كه عرش به وجهى همهى مخلوقات و به وجهى علم و به وجهى وجود مطلق است كه آن اضافه اشراقى خداى تعالى به همان وجهى است كه به سوى حقّ تعالى است و حاملين عرش در نزول چهار ملائكه هستند كه آنها ملائكه مقرّب مىباشند .
در صعود و بازگشت نفوس به سوى خداى تعالى حاملين عرش