هيولايى با آب آسمان هواها ملاقات كرد ، دو آب به هم رسيده طغيان كردند ، شما را در كشتى نوح حمل كرديم كه آن كشتى شريعت است كه هر كس آن را سوار شد نجات پيدا مىكند و هر كس تخلّف نمايد هلاك مىگردد ، يا كشتى ولايت است كه آن مركب نجاتدهندهى حقيقى است ، كه مثل عترت او مثل سفينهى نوح عليه السّلام است هر كس سوار شد نجات پيدا مىكند و تخلّفكنندهى از آن هلاك مىشود .
همهى اين كارها از طغيان آب ، يا سوار شدن كشتى ، يا خود كشتى كه همان شريعت يا طريقت است تذكره و يادآورى امور آخرت است و شريعت يا طريقت آداب آن را به گوشى مىسپارد ، يا اين تذكره و يادآورى گوشهاى شنوا و بيدار است يعنى صلاحيّت آن را دارد كه هر چه مىشنود و مىبيند آن را به هوش بسپارد .
در روايت آمده است : وقتى اين آيه نازل شد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : يا على از خداى عزّ و جلّ خواستهام كه گوشهايى شنوا و هوشمند را گوش تو قرار دهد .
در روايت ديگرى فرمود : بار الها آن را گوش على عليه السّلام قرار بده .
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ
وقتى قيامت و بزرگى آن را ذكر كرد ، جهت برانگيختن هول و هراس و ايجاد تهديد آن را تفصيل داد .
مقصود از نفخ نفخ اوّل يا دوّم است و توصيف به يكى بودن نفخ براى اشعار به اختصار و سهولت آن است ، مانند قول خداى تعالى :
« وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ »
وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ
زمين از جاى خود بلند شود .