با دست نوح انجام داده باشد و مقصود از مؤمنين و مؤمنات كسانى هستند كه بيعت خاصّ را با دست او يا غير او از انبياء و اوليا عليهم السّلام انجام داده باشند « 1 » .
سورهى الجنّ
در تفسير آيهى
لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً
مرقوم فرمودهاند : آب زياد و فراوان . و چون وجود آب در ملك عرب بسيار كم بود و بيشتر خيرات و بركات متوقّف بر آب بود لذا آب كنايه از زيادى خيرات و بركات گشت .
و از امام صادق عليه السّلام دربارهى اين آيه آمده است : يعنى علم زياد به آنان افاده مىكنيم كه آن را از ائمّه عليهم السّلام فرا مىگيرند .
از امام باقر عليه السّلام آمده است : يعنى اگر بر ولايت امير المؤمنين عليه السّلام و اوصيا از فرزندان او استقامت مىكردند ، در امر و نهى اطاعت آنان را مىنمودند آنها را با آب زياد سيراب مىكرديم ، يعنى دلهايشان را با ايمان سيراب مىنموديم « 2 » .
سورهى المزمّل
در تفسير آيهى
فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا
هر كس بخواهد به سوى پروردگارش در ولايت راهى اتّخاذ كند .
مقصود قبول ولايت خداى تعالى به وسيلهى بيعت با او و پيروى از اوامر و نواهى است ، يا مقصود ربّ مطلق و راه به سوى ربّ مطلق است ، كه آن صاحب ولايت و قبول ولايت او به وسيلهى بيعت با او و پيروى از او مىباشد « 3 » .
سورهى المدّثّر
در تفسير آيهى
قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ
داراى ولايت على عليه السّلام
هامش
( 1 ) صفحهى 319 همين جلد .
( 2 ) صفحهى 329 همين جلد .
( 3 ) صفحهى 345 همين جلد .