كه از ولايت على عليه السّلام تجاوز نمايد مانند كسى است كه بر رويش راه مىرود ، در كارش هدايت نمىيابد ، هر كس پيرو على عليه السّلام باشد بر راه راست است و راه راست امير المؤمنين عليه السّلام است « 1 » .
سورهى القلم
وَ إِنْ يَكادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَ ما هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ
مرقوم فرمودهاند :
محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا قرآن ، يا قرآن ولايت على عليه السّلام .
بعضى گفتهاند : اين آيه هنگام نزول قرآن و قرائت آن نازل شد ، چون در آن هنگام از شدّت بغض و حسد طورى به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نگاه مىكردند كه نزديك مىشد با نظر كردن او را مصروع سازند .
در خبر آمده است : اين آيه وقتى نازل شد كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بازوى على عليه السّلام را گرفت و او را بلند كرد و فرمود : « من كنت مولاه فهذا علىّ مولاه » كه در آن هنگام كفّار به همديگر مىگفتند : به چشمان او نگاه كنيد كه چگونه مىچرخد ، گويى دو چشم ديوانه است .
و بعضى گفتهاند : دربارهى چشم زخم نازل شده است ، چون روايت شده كه در بنى اسد كسانى بودند كه چشم مىزدند و بعضى مىخواستند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را چشم بزنند .
و در روايت آمده است : چشم بد مرد را داخل قبر و شتر را داخل ديگ مىكند .
روايت شده كه امام صادق عليه السّلام به مسجد غدير مرور نمود ، پس نگاه به سمت چپ مسجد كرد و فرمود : آنجا جاى پاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است كه فرمود :
« من كنت مولاه فعلىّ مولاه » سپس به جانب ديگر نظر افكند و فرمود : آنجا خيمهى بعضى از منافقين است ، وقتى ديدند امام دستش را بلند كرده به همديگر گفتند : به چشمان او نگاه كنيد كه چگونه مىچرخد گويى كه دو چشم ديوانه است .
هامش
( 1 ) صفحات 254 همين جلد .