تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
غايات شريف باشد .
فاتَكُمْ شَيْءٌ
اگر يك چيزى از شما فوت شد .
مِنْ أَزْواجِكُمْ إِلَى الْكُفَّارِ
آنچه به كفّار برمىگردد .
فَعاقَبْتُمْ
از جانب كفّار به غنيمت رسيديد .
فَآتُوا
خطاب به مؤمنين است .
الَّذِينَ ذَهَبَتْ أَزْواجُهُمْ مِثْلَ ما أَنْفَقُوا
از غنيمتى كه به شما رسيده است به همان مقدار كه انفاق كرده‌اند بدهيد ، يعنى اى مؤمنين اگر بر زنان ديگر دست يافتيد از بيت المال مسلمين آن مقدار كه همسرانشان نفقه داده‌اند به آنها بدهيد . و بعضى گفته‌اند معناى آيه اين است كه زنان را از كفّار اسير بگيريد ، يا مقصود گرفتن غنيمت ، يا آمدن زنان آنها به سوى شما در حالى كه ايمان آورده باشند .
وَ اتَّقُوا
اى مؤمنين بترسيد از ندادن آنچه را كه انفاق كرده‌اند .
اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ
« 1 » بعضى گفته‌اند : از زنان مؤمنين شش نفر به مشركين پيوستند كه نبىّ صلّى اللّه عليه و آله مهرهاى آنان را به همسرانشان پرداخت .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
خطاب و نداء را مخصوص به نبىّ صلّى اللّه عليه و آله نمود ، چون حكم مخصوص به او است ، چه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود كه از مردان و زنان بيعت مىگرفت ، نه غير او .
هامش
( 1 ) سبب نزول آيه آن بود كه دختر اميه بن مغيره عيال عمر بود با او هجرت نكرد به مدينه و ماند با مشركين معاويه او را گرفت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله صداق او را به دستور آيه فوق و امر پروردگار از معاويه گرفت و به عمر داد . تفسير جامع ج 7 ص 128