نفسانى مباح يا غير مباح بپرهيزيد و از خدا بترسيد .
يا مقصود اين است : اى كسانى كه با بيعت ايمانى ولوى ايمان آوردهايد در انحراف از طريق قلب از خدا بترسيد ، يا در فراموش كردن ذكر مأخوذ ، يا در فراموش كردن خدا در جميع اعمالتان از خدا بترسيد .
يا مقصود اين است : اى كسانى كه با ايمان شهودى به سبب شهود ملكوت ولىّ امر و نزول آرامش و حضور نزد ولىّ امرتان ايمان آوردهايد از خدا بترسيد مبادا به غير ولىّ امرتان التفات پيدا كنيد و از غير شهود جمال او لذّت ببريد ، كه آن ولىّ امر مهمان عزيز غيرتمندى است كه اگر به غير او نظر كنيد يا به لذّتى غير از لذّت شهود جمال او مايل شويد در خانههاى قلوب شما نمىماند و براى شما حسرت فراق و پشيمانى مىماند ، يا در نسبت افعال و صفات به خودتان هنگام حضور شما نزد ولىّ امرتان از خدا بترسيد .
وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ
و هر نفسى بنگر تا چه عملى براى فرداى ( قيامت ) خود پيش مىفرستيد .
لفظ « نفس » را به صورت نكرده آورد با آنكه مقصود اين است كه هر نفسى نگاه كند براى فردا چه فرستاده است ، چون خواسته موهم اين معنا بشود كه وقتى يك نفس از مؤمنين به اعمال خويش نظر كند از ساير مؤمنين كفايت مىكند ، چون بين مؤمنين اتّحاد و يگانگى است .
يا براى اشاره به اين است كه مؤمنين يك نفس هستند اگر چه بدنهايشان متعدّد باشند ، چون فعليّت اخير آنها عبارت از صورت ولىّ امرشان است كه با بيعت و قبول ولايت بر آنان نازل شده است .
بنابراين معناى آيه چنين مىشود : نفس بزرگ كه عبارت از