ما ميهمانمان را بر خود مقدّم مىداريم .
پس على عليه السّلام گفت : اى دختر محمّد صلّى اللّه عليه و آله دختر بچّه را بخوابان و چراغ را خاموش كن ، وقتى صبح شد و على عليه السّلام نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رفت قضيّه را به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خبر داد ، پس چيزى نگذشت كه خداى تعالى اين آيه را نازل نمود :
« وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ . . . »
« 1 » بعضى گفتهاند : به بعضى از صحابه سر بريانى اهدا شد در حالى كه فقير و تهىدست بود ، آن را براى همسايهاش فرستاد ، آن سر در ميان نه ) همسايه گردش كرد و در آخر به دست اوّلى برگشت ، آن وقت اين آيه نازل شد :
« وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ »
.
بعضى گفتهاند : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در روز بنى نضير به انصار گفت :
اگر خواستيد از اموال و ديارتان بين مهاجرين تقسيم كنيد و در اين غنيمت شما هم با آنان شريك باشيد ، اگر خواستيد اموال و خانههايتان مال خودتان باشد و چيزى از غنيمت به آنان نرسد ، انصار گفتند : بلكه ما از اموال و خانههايمان به آنان مىدهيم و در غنيمت نيز آنان را ترجيح مىدهيم و خود ما از غنيمت چيزى نمىخواهيم ، سپس اين آيه نازل شد .
بعضى گفتهاند : آيه دربارهى آن هفت نفر نازل شد كه در روز احد تشنه شدند و آبى آوردند كه فقط به اندازهى يك نفر بود ، كه يكى از آنان گفت : آب را به فلانى بدهيد .
و همين طور دور زدند و بين هفت نفر آب چرخيد و هيچ يك نخوردند و از تشنگى مردند و خداى تعالى آنان را بهوسيله اين آيه مدح نمود .
هامش
( 1 ) تفسير جامع ج 7 - نور الثقلين ج 5 .