و معناى آن اين است : كسانى كه در خانههايشان اقامت نمودند ، آنان انصار مىباشند كه نبايد از خانههايشان خارج مىشدند ، چون رسول صلّى اللّه عليه و آله به سوى آنها هجرت مىنمود .
وَ الْإِيمانَ
در خانهى ايمان اقامت نمودند ، چه بيشتر اوقات بر اوصاف حكم ظروف داده مىشود .
مِنْ قَبْلِهِمْ
قبل از مهاجرين .
بنابراين مقصود كسانى هستند كه در مكّه ايمان آوردهاند و سپس به مدينه برگشته و منتظر قدوم محمّد صلّى اللّه عليه و آله بودهاند يا معناى آيه اين است كه قبل از هجرت مهاجرين مدينه را خانهى ايمان قرار دادند .
يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ
مؤمنين مهاجرين ، چون انصار به مهاجرين احسان و نيكى كردند و در خانههايشان به آنان اسكان دادند و در اموالشان شريك گردانيدند .
وَ لا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا
مهاجرين در نفسهاى خويش احساس حسد يا خشم كه لازمهى احتياج و فقر است نمىكنند ، در حالى كه آن خشم ناشى از چيزى باشد كه به مهاجرين داده شده ، يا به خاطر چيزى باشد كه به مهاجرين داده شده از قبيل غنايم اهل قريهها يا غنايم بنى نضير .
يا مقصود فضل و برترى صورى و معنوى است كه به آنها داده شده ، چون آنها تسليم قسمت خدا شدند و بر خدا توكّل نمودند و به آنچه خداوند از فضل صورى و معنوى به بندگان داده راضى شدند .
يا مقصود اين است كه در سينههايشان احساس احتياج نمىكنند و اين بدان جهت است كه قوّه يقين و نيروى توكّل و بىنيازى قلب به