آنها داده شده است .
بنابراين مرفوع لفظ « اوتوا » به
« الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ »
برمىگردد .
وَ يُؤْثِرُونَ
مقصود مؤمنين مهاجرين است .
عَلى أَنْفُسِهِمْ
در بهرههاى نفسانى و در فضل دادن خدا بر حسب ظاهر و باطن مؤمنين را مقدم مىدارند .
وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ
اگر چه خودشان فقير و محتاج باشند .
وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ
كسى كه خداوند او را از بخل نفسش حفظ كرده است و « شحيح » بدتر از بخيل است ، چون بخيل كسى است كه به آنچه كه در دستش مىباشد بخل بورزد و به مستحقّش عطا نكند ، ولى شحيح كسى است كه به مال غير بخل مىورزد ، بدين معنا كه مىخواهد آنچه كه در دست ديگران است مال او باشد و در گرفتن مال ديگران به حلال و حرام حيله و نيرنگ به كار مىبندد .
و بعضى گفتهاند : شحّ النّفس عبارت است از گرفتن حرام و منع زكات .
فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
آنان به حقيقت رستگاران عالمند .
روايت شده كه مردى نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آمد و از گرسنگى شكايت كرد ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به خانههاى همسرانش فرستاد و آنان گفتند : جز آب چيزى نداريم .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : چه كسى امشب اين مرد را نگهدارى مىكند ؟ على بن ابى طالب عرض كرد : من يا رسول اللّه .
و آمد نزد فاطمه عليها السّلام گفت : جز غذاى يك شام چيزى نداريم ولى