شده و با تمام وجودشان براى ما خالص گشتهاند ، پس كامل و مكمّل گشته و با تمليك ما مالك درجات آخرت شدهاند .
لذا پس از آن كه آن جنّت و بهشت به سبب توجّه آنان و انتقالشان به مقام بالاتر از آنان بر جاى ماند ما آن درجات را به بندگانى به ارث گذاشتيم كه متّقى بودند ، به اين كه داخل در ولايت شدند .
چه تقواى حقيقى متصوّر نيست مگر با دخول در ولايت ، يا « من عبادنا » ظرف مستقرّ و حال از
« مَنْ كانَ تَقِيًّا »
است .
و بنابراين معناى آيه چنين مىشود : ما بهشت را به ارث مىگذاريم براى كسى كه با تقوا باشد در حالى كه او از بندگان ما شده باشد بدين گونه كه خداوند از او مال و جانش را در مقابل بهشت خريده باشد و فايدهى تقيد به حال اشعار به اين است كه تقواى حقيقى جز با بيعت و لوى يا نبوى حاصل نمىشود .
وَ ما نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ
اين كلام از فرشتهاى است كه از جانب خداى تعالى حكايت مىكند ( جبرئيل ) و معطوف بر جملهاى است كه از جانب خدا حكايت شده در روايت آمده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به جبرئيل فرمود : چه چيز تو را از زيارت كردن ما منع مىكند ؟
پس اين آيه نازل شد كه ما جز به امر پروردگارت فرود نمىآييم .