خارج شو ، و كارهايت را به پروردگارت واگذار ، و از او طلب اصلاح به حقّ كن و بگو پروردگار را حكم به حقّ بنما .
و لفظ « قل » و « قال » به صورت ماضى و « ربّ » با ضمّهى با و « احكم » به صورت صيغهى تفضيل و به صورت فعل ماضى خوانده شده است .
وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ
پروردگار ما رحمان است كه رحمت او نسبت به كوچك و بزرگ و بر ( نيكوكار ) و فاجر متساوى است .
الْمُسْتَعانُ
خدايى كه جامد و نامى ، با شعور و بىشعور و مطيع و عاصى همه در جميع امور از او كمك مىگيرند .
عَلى ما تَصِفُونَ
مخصوصا بر آن چيزى كه شما وصف مىكنيد از خدا كمك گرفته مىشود ، از قبيل تكذيب من ، شمردن كتاب من از افسانهها ، يا شرك آوردن به خدا ، يا انكار برانگيخته و زنده شدن روز قيامت ، يا انكار ولايت و اتّفاق شما بر اينكه امر خلافت را به على واگذار نكنيد و « يصفون » به صورت مضارع غايب خوانده شده است .