تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 64

مساهمون:

ص٦٤
وَ ما كانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا
و مادر تو زن بدكار نبود ( پس تو دختر بكر از كجا فرزند يافتى ) .
فَأَشارَتْ إِلَيْهِ
مريم اشاره به كودك خود نمود و گفت : با او سخن بگوييد و از او سؤال كنيد .
قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ
گفتند : چگونه سخن گوييم با كسى كه شأن او اين است كه در گهواره باشد ؟
صَبِيًّا
در حالى كه او كودك است . برخى گفته‌اند : آنان از اين سخن مريم غضبناك شدند و گفتند : مسخره كردن او ما را از زنا كردن او بر ما سخت‌تر است .
قالَ
آن طفل ( به امر خدا به زبان آمد و ) گفت ( عيسى عليه السّلام ) :
إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ
من بنده‌ى خدا هستم ، او ابتدا اقرار به عبوديّت خودش كرد تا مردم از بدون پدر بودن و سخن گفتن او در كودكى توهّم نكنند آنچه را كه توهّم كردند كه او فرزند خداست ، يا او خداست يا او ثالث ثلاثه است ( اقنوم سوّم است ، ربّ ، روح القدس ، ابن يا مصدر اوّل : عقل اوّل ، نفس اوّل ، ) در حالى كه ( و كلمة اللّه يعنى يقين جامع و مظهر هر سه اقنوم در عين وحدت بود ) .
آتانِيَ الْكِتابَ
مرا كتاب آسمانى عطا فرمود فعل را